Living Culture and Tactical Urbanism in Pilar's Social Housing
De Pilar-gemeenschap in Recife, Brazilië, kent een turbulente geschiedenis vol structurele problemen. Hoewel recente gemeentelijke inspanningen succesvol hebben geleid tot de realisatie van nieuwe sociale huurwoningen en een openbaar plein, zijn de oudere sociale woningbouwcomplexen systematisch vergeten. Door gebrek aan langdurig onderhoud en openbare voorzieningen sluiten deze gestandaardiseerde structuren niet aan op de dynamische behoeften van de lokale leefcultuur. Deze wrijving heeft geleid tot diverse ruimtelijke improvisaties en informele aanpassingen door de bewoners om hun dagelijks leven te ondersteunen.
Dit onderzoek onderzoekt deze wrijving door de motieven achter deze informele praktijken te analyseren. In het bijzonder richt deze studie zich op de dynamiek van de onderbenutte binnenplaatsen en de openbare ruimte rondom deze oudere wooncomplexen.
Via de Design Driven Participatory Action Research (DDPAR)-methodologie fungeren lokale bewoners als actieve medeonderzoekers door waardevolle informatie te verstrekken, zoals historische contexten, irritaties, problemen en toekomstige wensen. Deze kwalitatieve data werden verzameld via verschillende methoden, zoals vooronderzoek, informele interviews, wandelgesprekken, fotovoice en diverse workshops.
Een thematische analyse die voortbouwde op deze resultaten bracht zes terugkerende thema's aan het licht met betrekking tot de informele leefcultuur: de verwaarlozing van collectieve ruimtes, de privatisering van galeries, groenvoorzieningen, informele winkels, een futmesa-tafel en de herbestemming van straten. Deze inzichten werden vertaald in ontwerp- en bouwworkshops in samenwerking met UNICAP. Hoewel dit proces gekenmerkt werd door complexe machtsverhoudingen en culturele meningsverschillen, resulteerde het uiteindelijk in een betekenisvolle fysieke interventie op maat, die als prototype diende en bestaande informele praktijken succesvol faciliteerde.









